Zapraszam na podsumowanie ostatniego kwartału 2025 r. (od października do grudnia). Pisząc je, uświadomiłam sobie, jak ważny to był czas, ile (po)ważnych inicjatyw, rzeczy, które planowałam od dawna, się wydarzyło. Dobrze mi się pisało, mam nadzieję, że dobrze się będzie czytać. Przyjemnego odbioru!
Regionalna praca naukowo-popularyzatorska to następujące działania:
- zostałam wyróżniona Medalem Pamiątkowym „Pro Masovia” za wybitne zasługi oraz całokształt działalności na rzecz województwa mazowieckiego nadanym przez Marszałka Województwa Mazowieckiego, który odebrałam na Sesji Rady Gminy Jednorożec w grudniu;
- premierę miała książka, której jestem współautorką, czyli Kurpie, t. 6 serii Polska Muzyka i Pieśń Ludowa. Źródła i Materiały wydanej przez Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk (książkę promowaliśmy w Warszawie oraz w Ostrołęce) – oba moje teksty (autorski Kurpie Puszczy Zielonej i Białej. Szkic historyczno-etnograficzny oraz współautorski Biogramy śpiewaków kurpiowskich) opublikowałam na profilu na portalu Academia.edu;
- współorganizowałam i współprowadziłam otwarte spotkanie śpiewacze poświęcone pieśniom kurpiowskim z Puszczy Białej, które odbyło się w Nowej Wsi w gminie Brańszczyk w połowie listopada (po spotkaniu była oczywiście potańcówka!), a to wszystko we współpracy z Narodowym Instytutem Kultury i Dziedzictwa Wsi;
- w listopadzie wygłosiłam dwie prelekcje dla młodzieży szkolnej: w Wyszkowie oraz w Czernicach Borowych;
- na zaproszenie Fundacji im. Adama Chętnika uczestniczyłam w Urodzinach Adama Chętnika w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury w Nowogrodzie, które były podsumowaniem Roku Chętnika w 140. rocznicę jego urodzin;
- prowadziłam obchody Narodowego Święta Niepodległości w gminie Jednorożec – spotkaliśmy się w Żelaznej Rządowej, gdzie odbyło się poświęcenie i odsłonięcie Pomnika Pomordowanych i Poległych Żołnierzy Armii Krajowej;
- uczestniczyłam w montażu odnowionej wystawy plenerowej Jednorożec i Stegna w fotografii;
- brałam udział w spotkaniach Kurpiowskiej Wspólnoty Pieśni w Warszawie oraz różnych naszych aktywnościach w stolicy i w terenie, a tych było wyjątkowo dużo (najważniejsze to prowadzenie dwóch otwartych spotkań śpiewaczych przy okazji promocji książki Kurpie wydanej przez IS PAN oraz piąta rocznica powstania naszej grupy);
- uczestniczyłam w podsumowaniu projektu Wsie Warszawy realizowanego przez Fundację Bęc Zmiana oraz w Seminarium Warszawskim poświęconym wiejskości Warszawy;
- zrobiłam korektę i redakcję tekstów do „Głosu Gminy Jednorożec” (to już nr 80!) oraz „Rocznika Przasnyskiego” za rok 2024;
- zajmowałam się historią rodziny mojego znajomego i gromadziłam zdjęcia do Jednorożeckiego Archiwum Społecznego;
- uczestniczyłam w spotkaniu redakcji (przywracanego do życia) czasopisma „Zeszyty Wyszkowskie” – zostałam sekretarką redakcji;
- ukazał się kwartalnik „Kultura Wsi”, w którym zamieszczono ośmiostronicowy bogato ilustrowany wywiad ze mną – rozmawiałam z etnografką Magdaleną Trzaską, a artykuł nosi tytuł Powolniak, byśki i puste noce, czyli co znaczy być Kurpiem w XXI wieku;
- uczestniczyłam jako prelegentka w konferencji pod hasłem Trwanie pod obcą władzą – wojna i ludzie. Mazowsze Północno-Wschodnie w okresie zaborów w Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce zorganizowanej przez Ostrołęckie Towarzystwo Naukowe im. Adama Chętnika (mówiłam o ludności kurpiowskiej w powstaniach narodowych w XIX w.);
- świętowałam jubileusze moich publikacji: pięciolecie książki Na skraju Kurpiowszczyzny. Parafia pw. św. Floriana w Jednorożcu (do nabycia u wydawcy, czyli w Stowarzyszeniu „Przyjaciele Ziemi Jednorożeckiej”) oraz dziesięciolecie książki Kapliczki, figury i krzyże przydrożne w gminie Jednorożec (nakład jest już wyczerpany);
- wraz z kuzynką Agatą Deptułą poprowadziłam serię spotkań edukacyjno-śpiewaczych dla zespołu Brok Folk.
Na blogu niewiele się działo (co jest dla mnie symbolem tego, jaka wiele działo się w realu), ponieważ:
- podsumowałam III kwartał roku: KLIK;
- napisałam o tzw. kaplicy kurpiowskiej w Choszczówce (Warszawa): KLIK.
Działalność w Stowarzyszeniu Wikimedia Polska w IV kwartale 2025 r. to następujące sprawy:
- na zaproszenie Macieja Saskowskiego prowadzącego na Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie przedmiot Systemy Wyszukiwania Informacji spotkałam się (w formie online) z osobami studiującymi na tej uczelni i opowiedziałam o Wikipedii, Wikimedia Commons oraz o projekcie Wikipedia na Kurpiowszczyźnie;
- we współpracy z Miejsko-Gminną Biblioteką im. C. Norwida w Wyszkowie zorganizowałam podsumowanie projektu Wikipedia na Kurpiowszczyźnie 2025, w którym grupa blisko 40 osób z regionu kurpiowskiego (i spoza niego) edytowała Wikipedię i Wikimedia Commons, dbając o rzetelność informacji na temat regionów Puszczy Białej i Zielonej oraz dzieląc się multimediami; zachęcam do lektury podsumowania projektu: KLIK;
- w ramach wspomnianego projektu między 26 sierpnia a 13 listopada napisałam 2 nowe hasła i edytowałam ponad 190 artykułów (niektóre poprawiłam w niewielkim stopniu, inne baaardzo rozbudowałam), a także podzieliłam się ponad 350 zdjęciami (głównie moimi, częściowo archiwalnymi w wolnym dostępie) w Wikimedia Commons, wzbogacając zasoby wolnej wiedzy o treści kurpiowskie;
- ukazała się publikacja podsumowująca VI edycję projektu Impuls Kultury, w którym wyróżniono projekt Wikipedia na Kurpiowszczyźnie 2024: KLIK;
- uczestniczyłam w rozdaniu Nagród Historycznych m.st. Warszawy im. Kazimierza Moczarskiego (i prawidłowo obstawiłam obie zwycięskie książki!);
- wzięłam udział w edytonie Kopalnia Wiedzy w Kopalni Guido w Katowicach z okazji 20-lecia Stowarzyszenia Wikimedia Polska – edytowaliśmy hasła w Wikipedii związane z Górnym Śląskiem i to w 4 językach!
- wzięłam udział w spotkaniach zarządu WMPL i spotkaniach podsumowujących działania naszego zespołu pracowniczego w 2025 r. oraz współtworzyłam Strategię WMPL na lata 2026–2029;
- uczestniczyłam w spotkaniu zespołu ds. niematerialnej Warszawy, by podzielić się dobrymi praktykami z projektu Wikipedia na Kurpiowszczyźnie, które posłużą jako inspiracja w działaniu, jakie planujemy w Warszawie.
- zaangażowałam się w mentorowanie projektowi badawczemu w klasach II, brałam udział w szkoleniach, radach pedagogicznych i spotkaniach wycho; przeprowadziłam tzw. rozmowy maturalne; współprowadziłam social media szkolne (Facebook i Instagram);
- uczestniczyłam w Pikniku Niepodległościowym i świętowałam Dzień Edukacji Narodowej;
- wspierałam grupę uczniowską z klasy III w realizacji inicjatywy społecznej i projektu edukacyjnego w jednym z warszawskich szpitali dziecięcych;
- przeprowadziłam szkolny etap Olimpiady Historycznej (po raz pierwszy mieliśmy Komisję Międzyszkolną, której byłam przewodniczącą) – jestem bardzo dumna z tego, że dwóch uczniów z mojej wychowawczej klasy awansowało do etapu okręgowego, który odbędzie się w styczniu.
Sprawy prywatne:
- w Wigilię w warszawskim wydaniu „Gazety Wyborczej” ukazał się reportaż na temat AuDHD, czyli życia z podwójną diagnozą (ADHD i spektrum autyzmu), w którym miałam okazję się wypowiedzieć: KLIK;
- spotykałam się z rodziną oraz znajomymi i przyjaciółmi, dzięki czemu: zrobiłam mamie niespodziankę, pojawiając się w rodzinnym domu na kilka godzin w dniu jej urodzin i imienin, spędziłam 1 i 2 listopada w Jednorożcu i okolicach, odwiedzając cmentarze, a potem spokojne Boże Narodzenie w Jednorożcu, awansowałam (po raz kolejny) na super ciocię, tym razem dziesięciolatki, zwiedziłam wystawę Muminki. Drzwi są zawsze otwarte w Muzeum Kinematografii w Łodzi oraz wystawę stałą w Muzeum Regionalnym w Pułtusku, a także wysłuchałam w jednorożeckim kościele koncertu kolęd w wykonaniu powstałej kilka miesięcy wcześniej Młodzieżowej Orkiestry Dętej przy OSP Ulatowo-Pogorzel;
- zdrowotnie było różnie: w październiku byłam na wizycie kontrolnej u metaboliczki (wszystko dobrze!), w listopadzie działo się tak dużo, że nie pilnowałam swojego reżimu dietowo-ruchowego, zaś przez większość grudnia chorowałam na zapalenie oskrzeli;
- szukałam małych przyjemności (od początku roku regularnie zapisuję to, co danego dnia sprawiło mi radość), a te w minionym kwartale były rzeczywiście wspaniałe, bo kupiłam gorset i spódnicę kurpiowską oraz samodzielnie odnawiałam dwie spódnice kurpiowskie, poza tym często słuchałam muzyki tradycyjnej (nagrań archiwalnych pieśni kurpiowskich), oglądałam fajne filmy i seriale, słuchałam dużo muzyki rozrywkowej, ale niestety zaniedbałam moje kwiaty (kilka zmarniało).
Do następnego!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz