ŚWIĄTKI W GMINIE JEDNOROŻEC: Kto i jak wykonywał przydrożne obiekty sakralne?

Jednym z pytań, jakie zadawałam sobie podczas prowadzonych przeze mnie badań nad małą architekturą sakralną w gminie Jednorożec (2014-2015), zakończonych wydaniem książki Kapliczki, figury i krzyże przydrożne w gminie Jednorożec, było pytanie o twórców, metody i materiały, z jakich wykonywano przydrożne obiekty sakralne. W tym wpisie pragnę podzielić się z Wami wynikami moich poszukiwań, opartymi zarówno na literaturze przedmiotu, jak też na badaniach terenowych czy wywiadach z mieszkańcami. Opis uzupełniam o przykłady dotyczące wybranych obiektów z terenu mojej małej ojczyzny. W artykule pomijam temat renowacji, zmiany formy i przebudowy obiektów sakralnych, które można znaleźć przy drogach. Zagadnienie zaprezentuję w kolejnym wpisie z tej serii.

MAŁA OJCZYZNA: Strój kurpiowski z Jednorożca na początku XX w.

Stroje ludowe stanowią jeden z ważniejszych wyznaczników tożsamości regionalnej. Jednym z regionów Polski, w którym jest ona wyjątkowo silna, są Kurpie Zielone. Dawniej różnice w stroju występowały nie tylko między ubiorami różnych grup społeczno-zawodowych (bartnicy, strzelcy), ale też między mieszkańcami i mieszkankami różnych części Zagajnicy. Widać to do dziś, niemniej przypadek mojej rodzinnej wsi, czyli Jednorożca, jest wyjątkowy. Na podstawie zachowanych zdjęć i literatury przedstawię, w jaki sposób strój kurpiowski Puszczy Zielonej w odmianie z Jednorożca jest typowy dla regionu, a jednocześnie charakterystyczny dla tej właśnie wsi.

MAŁA OJCZYZNA: Maciej z Przasnysza, tzw. Mistrz Główek Anielskich

Gdy zaczniemy szukać wybitnych osobistości pochodzących z terenu naszej małej ojczyzny, a zasłużonych dla kraju, im dalej w przeszłość, tym trudniej. Ale okazuje się, że byli wśród nich też osoby spoza stanu szlacheckiego, a takie ciężej znaleźć. Należał do nich XVI-wieczny introligator, Maciej z Przasnysza. 

Zapraszam dziś na rozszerzoną wersję jednego z moich felietonów, który ukazał się 31 V 2017 r. w „Kurierze Przasnyskim”. Opowieść uzupełnia ciekawa ikonografia.

FOLLOW ME ON INSTAGRAM #35

Nawet się nie zorientowałam, a tu już czerwiec. Wraz z 1 czerwca minął mój trzeci rok na Instagramie. Tyle wspomnień! Tyle chwil zaklętych w zdjęciach! Tyle wzruszeń i przygód! Za to właśnie lubię ten rodzaj social media. Jak wyglądał ten czas na ostatnio dodanych fotkach? Zapraszam!

Podsumowuję marzec i kwiecień 2017 r.!

Oj, coś słabo mi idzie realizacja noworocznego postanowienia na temat wpisów podsumowujących dane miesiące. Miałam je robić co ok. 60 dni. Już prawie cały maj minął, a dotąd nie napisałam o marcu i kwietniu! Spieszę z uzupełnieniem i przepraszam za karygodne opóźnienie :) Z tego wpisu dowiecie się, jak minęły mi (przed)wiosenne miesiące oraz jakie posty opublikowałam w tym czasie na blogu. 

Ponownie w prasie i radiu. Nieco wspomnień i nowe publikacje

Od lutego, kiedy ostatni raz pisałam o obecności moich projektów w mediach, już minęło sporo czasu. W tym czasie pojawiło się kilka ciekawych publikacji na temat mojej działalności. Miałam też zaszczyt być gościem audycji radiowej. Zapraszam więc do kolejnej części tego swego rodzaju medialnego pamiętnika :)

FOLLOW ME ON INSTAGRAM #34

Od ostatniego wpisu instagramowego minął ponad miesiąc. Zapraszam na kolaż zdjęć, przedstawiający puzzle z mojego życia: wyjazd do Poznania przed świętami, pracę w szkole, majówkę, wiosenną Warszawę oraz pracę historyka-regionalisty.

REGION POD LUPĄ#7 Cyganie w Parciakach, Zapusty, „Zajączek”, co nieco o policji, rośliny a kapliczki, przasnyska cerkiew garnizonowa, ks. Woźniak i bieżeństwo

Dawno nie publikowałam na blogu. I jakiegokolwiek wpisu, i wpisu z cyklu, jaki prezentuję dzisiaj. Uniemożliwiła mi to dość intensywna praca na wielu płaszczyznach, ale na szczęście jest majówka! Wracam więc na bloga i zapraszam do regularnego śledzenia strony. Zachęcam też do zajrzenia na fanpage, ponieważ tam posty pojawiają się prawie codziennie. Odnośnik znajdziecie po lewej stronie. A dziś zapraszam na siódmą część cyklu "Region pod lupą", w którym prezentuję moje felietony z "Kuriera Przasnyskiego".

MAŁA OJCZYZNA: Ks. Wacław Woźniak – zapomniany proboszcz parafii Jednorożec

Związałam się z tematem dziejów parafii Jednorożec, które opracowuję, także emocjonalnie. W czasie badań mimowolnie stworzyłam sobie listę proboszczów, którzy bardzo dobrze zapisali się w historii mojej rodzinnej parafii. W świetle opowieści i źródeł pisanych widziałam ich wyróżniającą się działalność. W okresie międzywojennym, który ostatnio niezwykle mnie interesuje, są to ks. Konstanty Lewandowski oraz ks. Stefan Bernatowicz. Pisałam o nich w krótkiej historii parafii na blogu. Jednak po chwili zastanowienia zrozumiałam, że niesłusznie pomijam duszpasterza, który pracował w Jednorożcu w okresie między jednym a drugim wymienionym księdzem. Warto o nim więcej mówić, ponieważ, choć był w Jednorożcu tylko 5 lat, udało mu się sporo osiągnąć. Zapraszam więc na artykuł na temat pobytu ks. Wacława Woźniaka, bo to o nim mowa, w Jednorożcu w latach 1924–1929.

FOLLOW ME ON INSTAGRAM #33

Marzec minął niepostrzeżenie! Był to dla nie miesiąc nowości, testowania, wyrabiania nawyków i pracy, także nad sobą. Zapraszam na przegląd zdjęć z Instagrama.