Aneta Prymaka-Oniszk, „Bieżeństwo 1915. Zapomniani uchodźcy”. Recenzja książki

Chociaż na czytanie książek "dla przyjemności", czyli nie tych, które muszę przeczytać np. do pracy albo jako opracowania przydatne przy tworzeniu monografii parafii Jednorożec, mam niewiele czasu, to są takie pozycje, które potrafię pochłonąć od razu. Tak też było z książką, którą pragnę Wam zaprezentować w tym wpisie. W styczniu br. dowiedziałam się przypadkowo o bieżeństwie i książce Anety Prymaki-Oniszk na temat tego zjawiska. Kilka dni później w Warszawie miało odbyć się spotkanie autorskie z wykładem i możliwością zakupu książki. Nie mogłam przegapić tej okazji! 

Czym jest bieżeństwo? Co zafascynowało mnie w recenzowanej dziś książce i czemu ją polecam? Zapraszam!

MAŁA OJCZYZNA: Cerkwie w dawnym Przasnyszu

Tematyka prawosławnych na Północnym Mazowszu jest ciągle obecna w dyskursie naukowym i popularnonaukowym. Przyczyniają się do tego czynniki historyczne – przez lata pow. przasnyski, który mnie interesuje, pozostawał częścią Imperium Rosyjskiego – ale też nowo odnajdywane źródła czy zainteresowanie lokalnych badaczy. O prawosławnych świątyniach w Przasnyszu pisałam już kiedyś na blogu, ale uznałam, że warto zaprezentować tę tematykę w osobnym artykule. Chociażby z powodu zdjęcia, jakie odkryłam kilka miesięcy temu, przedstawiającego miejski sobór. We wpisie znajdziecie podstawowe informacje na temat dwóch cerkwi w Przasnyszu.

MAŁA OJCZYZNA: Parafia ewangelicka w Przasnyszu

Na przełomie 2016 i 2017 r. temat ewangelików w Przasnyszu na nowo ożył z powodu planowanej sprzedaży działki, na której znajduje się dawny cmentarz miejscowej parafii ewangelicko-augsburskiej. Chociaż o przasnyskich ewangelikach pisałam już kiedyś na blogu, postanowiłam poświęcić im osobny artykuł. Znajdziecie w nim podstawowe informacje na temat tej gminy wyznaniowej, istniejącej w stolicy pow. przasnyskiego do połowy XX w. Obok łomżyńskiej przasnyska parafia była jedną z największych parafii ewangelickich na terenie Królestwa Kongresowego.

Podsumowuję styczeń i luty 2017 r.!

W tym roku postanowiłam, że podsumowania będą dotyczyć dwóch miesięcy. Zapraszam na zestawienie stycznia i lutego. Dowiecie się z niego, jak minęły mi pierwszego miesiące 2017 r. oraz jakie posty opublikowałam na blogu. Jestem przekonana, że nie chcielibyście ominąć żadnego z nich!

FOLLOW ME ON INSTAGRAM #32

Luty prawie za nami! Najkrótszy miesiąc w roku mija mi bardzo szybko, pewnie dlatego, że połowa z tego czasu to ferie. Jak wyglądały ostatnie tygodnie, co robiłam, gdzie byłam, jakie wspomnienia zgromadziłam? Zapraszam :)

MAŁA OJCZYZNA: „Zajączek” na trasie Przasnysz–Golany i hrabia Bruno Kiciński

Jadąc z Przasnysza do Golan, zobaczymy głaz przydrożny zwany „Zajączkiem”. Jest to ciekawy pomnik drogowy, z którym związane są liczne opowieści, niektóre bardziej legendarne, inne bliższe rzeczywistości. Inicjały B.H.K. na nim wyryte oznaczają Brunona hrabiego Kicińskiego, postać zasłużoną nie tylko dla powstania tej szosy, ale dla całego regionu. A nawet szerzej.

Dobrej lektury!

MAŁA OJCZYZNA: Podróż Aleksandra i Marii Macieszów na „Kurpie przasnyskie”, 1914 r.

Jednym z moich ulubionych okresów w dziejach mojej małej ojczyzny jest czas przed I wojną światową. Darzę go wielkim sentymentem. Nie dziwi się fakt, że jeśli znajdę jakieś źródła z tego okresu, niesamowicie się cieszę! O zdjęciach, ukazujących moją rodzinną miejscowość w 1914 r. i okolice, które odnalazłam w Towarzystwie Naukowym Płockim w grudniu 2015 r., pisałam już wielokrotnie. 

Dzisiaj natomiast zapraszam na dokładniejszy opis wspomnianych fotografii wykonanych przez Aleksandra Macieszę, które przedstawiają m.in. przydrożne kapliczki, figury i krzyże, miejscową architekturę, ubiór i zajęcia mieszkańców oraz pierwszy kościół w Jednorożcu. Ich wartość jest nieoceniona, bowiem dokumentują Jednorożec i okolice tuż przed działaniami wojennymi w 1914–1915 r., które skutkowały zniszczeniem regionu do 100%. Fotografie te są świadectwem bogatej kultury i dziedzictwa zachodniej Kurpiowszczyzny przed wybuchem Wielkiej Wojny. Dodatkowym walorem opisywanych fotografii jest to, że dotychczas nie były wykorzystywane w badaniach regionalnych, co postanowiłam zmienić.

Wpis uzupełnia streszczenie notatki autorstwa Marii Macieszyny, która opisała wyjazd na badania oraz wizytę w Jednorożcu. Rękopis odnalazłam w Towarzystwie Naukowym Płockim wiosną 2019 r. Dzięki zestawieniu jej ze wstępem do pracy A. Macieszy, będącej wynikiem badań prowadzonych w na Kurpiach przasnyskich, jak to określał (gminy kurpiowskie powiatu przasnyskiego: Jednorożec, Baranowo, Zaręby), wpis poniższy opisuje badania Aleksandra i Marii Macieszów w Jednorożcu w dniach 24 VI–7 VIII 1914 r. oraz podróż po okolicy.

MAŁA OJCZYZNA: O tym, jak Prezydent I. Mościcki wizytował pow. przasnyski (1930 r.)

Ostatnio, prowadząc badania regionalne, zainteresowałam się okresem międzywojennym. Nadrabiam braki informacji na temat parafii Jednorożec, które monografię przygotowuję, opracowując inne tematy z tego okresu. Dlatego też zapraszam na popularnonaukową wersję artykułu na wizyty Prezydenta Ignacego Mościckiego na terenie pow. przasnyskiego w 1930 r. Tematem zainteresowałam się dobre pół roku temu i cały czas zbierałam materiały, aż znalazłam ich tyle, że uznałam, że warto się nimi podzielić. W wersji naukowej skupię się na całym Północnym Mazowszu, na blogu prezentuję więc mały wycinek większej pracy.

W maju 1930 r., a nie w 1920 r., w maju 1928 r., w maju 1929 r., czerwcu 1930 r. czy w 1933 r.,  jak pisano nierzadko w literaturze dotyczącej tego terenu, I. Mościcki odwiedził Baranowo, Obrębiec, Przasnysz, Jednorożec, Chorzele i Janowo. Miejscowości te leżały na trasie jego objazdu po ówczesnym woj. warszawskim. Jak wyglądało spotkanie mieszkańców pow. przasnyskiego z Prezydentem RP?

MAŁA OJCZYZNA: Jak regulowano rzekę Orzyc w latach 30. XX w.?

We wrześniu na fanpage'u zapowiadałam, że planuję wpis na temat regulacji rzeki Orzyc w okresie międzywojennym. Zainspirowały mnie do tego wspomnienia, które odnalazłam. Krótki felieton o regulacji rzeki ukazał się już w jednym z październikowych numerów „Kuriera Przasnyskiego”, a potem i na blogu: KLIK. Dzisiaj zapraszam na nieco szersze opracowanie tej tematyki.

Moje publikacje, cytowania oraz projekty w mediach

Choć ostatnio mam mniej czasu na promocję moich projektów i pracę naukową, od ostatniego postu tego typu minęło tyle czasu, że udało mi się zebrać wystarczającą liczbę materiałów, którymi chcę się podzielić. Zapraszam na kolejny post, w którym prezentuję medialne wzmianki o moich projektach. Tym razem piszę też o moich artykułach oraz publikacjach, w których zostałam zacytowana.